درباره بروجن


بُروجن یکی از شهرهای استان چهارمحال و بختیاری، ایران است. بروجن در بخش مرکزی شهرستان بروجن واقع است. این شهر در دشتی به وسعت حدود ۵۸۰ کیلومتر مربع در شرقی‌ترین نقطه استان قرار گرفته‌است. جمعیت این شهر بر اساس آمار سال۱۳۹۰ برابر با ۵۲۶۹۴ نفر (در قالب ۱۲۸۲۸خانواده) بوده‌است. بروجن با ارتفاع ۲۱۹۷ متر از سطح دریا پنجمین شهر مرتفع بالای ۲۵هزارنفر جمعیت ایران می‌باشد.

تاریخچه :
تاریخ دقیق اسکان در مکان فعلی شهر بروجن مشخص نیست، هرچند قدیمی‌ترین تاریخ مسجل برای بروجن را می‌توان بر اساس سنگ مزاری که چندی پیش در این شهرستان با تاریخ فوت متوفی به سنه ۱۰۰۴ هجری قمری (۹۷۴ هجری شمس) یافت شده محاسبه کرد. به نوشتة محمدحسن خان اعتمادالسلطنه در کتاب مرآة البلدان در زمان ناصرالدین شاه قاجار قریة بروجن تیول حسینقلی خان ایلخانی به شمار می‌آمد و وی قدری از اراضی آن را خریده بود. جمعیت بروجن در آن دوره به هزار خانوار می‌رسید و سه مسجد و سه رشته قنات داشت، مالیات آن ۹۳۰ تومان بود و هر سال دویست خروار بذرافشان داشت.

تاریخ مرکزیت جمعیت به حدی که بتوان آن را شهر نامید به زمان نهضت مشروطیت وتجمع بختیاری‌ها در این شهر برای فتح اصفهان و سپس فتح تهران می‌رسد. در سال ۱۲۸۷ هجری شمسی صمصام السلطنه بختیاری با هزاران نفر سوار وارد بروجن شد و پس از آن عزم اصفهان کرد.

وجه تسمیه :
در مورد وجه تسمیه شهر بروجن نظرات، متفاوتی وجود دارد:
در کتاب سفرنامه ناصر خسرو بروجن به نام «ارجان» یا «ارغان» یاد شده که ساکنان آن از منطقه‌ای مابین سرحدات بختیاری و بهبهان کنونی به این مکان آمده و سکنی گزیدند. در این خصوص مطالعات بسیار زیادی صورت گرفته و حتی به کمک علم تیپ شناسی (مرفولو‍ژی) و ادله و اسناد تاریخی این وجه تسمیه اثبات شده‌است.((ارجان)) تا پایان قرن هفتم هجری به همین نام بود و از غربی ترین ایالات فارس محسوب می‌شده که جغرافیانویسان از آن به عنوان شهری با مردمی فرهنگی و اهل علم یاد کرده‌اند که پس از آن به مناطق گوناگونی از جمله بروجن مهاجرت کرده‌اند.
راجع به پیدایش بروجن از ایل لک (شعبه‌ای از ایل قشقایی فارس) و دسته‌ای از کردستان به نام نجارها مطالبی عنوان شده که در زمان کریم خان و بعد از آن این دو دسته شروع به ساختن قلعه و برج می‌نمایند که بعدها به نام ((برجیها)) معروف می‌گردند. چنانچه در کتاب ((مرآت البلدان)) صنیع الدوله نیز به قریه((بروجن)) به عنوان آبادی قابل توجه و بزرگی در اواخر دوران قاجاریه اشاره گردیده‌است.
((اورجی)) وجه تسمیه دیگری است که ((جی)) را یکی از محال اسپاهان، صفاهان و اصفهان به معنی صاحب مردان نیک و پاک نام برده‌اند و ((اور)) به معنی سرزمین و شهر (که حداقل ۲۵۰۰سال قبل از میلاد) بر بسیاری از شهرها و روستاهای ایران اطلاق می‌شده‌است.
عده‌ای دیگر چنین اظهار نموده‌اند که شهر اولیه در این محل به وسیله برج و باروهایی محصور بوده و به علت کثرت برجهای آن به نام بروجن یعنی دارنده برج‌های فراوان نامیده شده‌است و بنا بر قول دیگری ساکنین بروجن قبل از پیدایش به صورت هفت خانواده در محله اوره که یکی از دهات بوده زندگی می‌کردند که در اثر ظلم و ستم خوانین از این مکان فرار نموده به مکان فعلی آمدند که این مکان به نام اوره جسته نامیده شد که به مرور زمان به اورجن و سپس به بروجن تغییر نام یافت.
البته اگر از نظر ادبیاتی بخواهیم بروجن را تحلیل کنیم به واژهٔ اورجن که متشکل شده از واژه‌های «اور + جن» است بی شباهت نیست و واژهٔ «اور» به معنی شهر و «جن» به معنی زن یا الهه آب تعبیر می‌شوند که در کل به معنی شهر آب یا شهر الهه آب می‌باشد که چشمه سیاسرد واقع در بروجن سندی است بر صحت آن.

جمعیت :

رشد جمعیت بروجن پس ازمشروطیت و از دهه‌های سوم و چهارم قرن حاضر آغاز شده و با توجه به موقعیت جغرافیایی آن که در محدوده تلاقی سه استان (فارس، اصفهان، و چهارمحال بختیاری) وسه ایل بزرگ (بختیاری، قشقایی، و بویر احمد)قرار گرفته، از زمینه بسیار مناسبی برای توسعه برخوردار است. جمعیت شهر بروجن در سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ بالغ بر ۴۹٬۰۷۷ نفر بوده است.
زبان

مانند مردم دیگر شهرهای واقغ در منطقه چهار محال از استان چهار محال و بختیاری بیشتر اهالی بروجن به زبان فارسی و تعدادی به ترکی قشقایی (بیشتر محلاتی نظیر اردوبار، شهید رجایی و بخشهایی از فاطمیه) صحبت می‌کنند. در قدیم لهجه‌ای مخصوص به این شهر هم وجود داشته که چند شاعر محلی هم به این گویش اشعاری سروده و می‌سرایند و این لهجه را به طور کامل، تنها در همان اشعار می‌توان یافت و لهجه مردم با آن متفاوت می‌باشد.

فرهنگ و هنر:

بنیانگذار فرهنگ بروجن را می‌توان مرحوم شهاب‌السلطنه (غلامحسین خان حاجی ایلخانی پسر دوم امامقلی خان حاجی ایلخانی رئیس ایل بختیاری) نامید که در سال۱۲۷۴ مدرسه‌ای وسیع با مرکز کاردستی تاسیس کرد که قبل از آن حتی در اصفهان چنین مدرسه‌ای نبود و از استادان به نامی چون شیخ محمدطاهر نطنزی (مدیر) و سیدمیرحسین مجدالادباء و میرزاعبدالرحیم خان شیرازی، میرزاسیف الله خان (معروف به تیمسار) و یک معلم زبان انگلیسی که بلژیکی بود، استفاده می‌نمود و کلیه دروس فارسی و انگلیسی و برخی فنون و مهارت‌ها در این دارالفنون کوچک تدریس می‌شد. مخارج این مدرسه را شخص شهاب‌السلطنه پرداخت می‌نمود. پس از ۲۹ سال این دبستان منحل و بعدها امیرقلی اشراقی در منزل خود دبستانی به نام دبستان ملی تأسیس کرد و چندین سال این مدرسه دایر تا اینکه در سال ۱۳۰۹ به دستور وزیر فرهنگ وقت یک ساختمان سه کلاسه در بروجن ساخته شد. بعدها مردم این مدرسه را جمال‌الدین نام نهادند. این همت‌ها و تلاش افرادی چون ملاذوالفقار باعث گردید بروجن به شهری با سطح علمی بالا و تربیت پزشکان و متخصصان عالی رتبه دست یابد و هم اکنون نیز فارغ‌التحصیلان مدارس بروجن در خارج از استان و کشور به عنوان اساتید طراز اول مشغول خدمت هستند. علاوه بر آن در زمینه شعر و هنر نیز سرآمد بوده و از شعرا و استادان بنامی برخوردار است.
محله‌ها و جاذبه‌های گردشگری


جاذبه‌های گردشگری : (نام محل-موقعیت-فاصله تا بروجن)

چشمه سیاسرد-بروجن-۵ کیلومتر
تالاب چغاخور-بلداجی-۴۰ کیلومتر
تالاب گندمان-گندمان-۱۵ کیلومتر
چشمه آب سفید-سبزکوه-۵۰ کیلومتر
تنگ زندان-سبزکوه-۲۵ کیلومتر
روستای سرپیر-هزاردره-۴۵ کیلومتر
تنگ وستگان-کلار-۱۸ کیلومتر
مادردختر-گندمان-۱۵ کیلومتر
چشمه نصیرآباد-کلار-۱۹ کیلومتر
چشمه زاغی-دهنو-۱۲ کیلومتر
دراز رود-کره بس-۵۵ کیلومتر
چهاربازار-بروجن-۸ کیلومتر
چشمه علی-امامقیس-۳۵ کیلومتر
تالاب سولگان-بلداجی-۴۴ کیلومتر
شمس آباد-کره بس-۵۵ کیلومتر
گرد بیشه-کره بس-۵۰ کیلومتر
هفت چشمه-کلار-۲۰ کیلومتر

 


آرشیو

تبلیغات
یادداشت
پربازدیدترین اخبار
گزارش تصویری
گرافیک و کاریکاتور
تبلیغات
تبلیغ متنی

مـــحـل تبلــــیغ شمــــا

انتشار تبلیغات متنی شما با نازل ترین قیمت

تبلیغ متنی

مـــحـل تبلــــیغ شمــــا

انتشار تبلیغات متنی شما با نازل ترین قیمت

تبلیغ متنی

مـــحـل تبلــــیغ شمــــا

انتشار تبلیغات متنی شما با نازل ترین قیمت

تبلیغ متنی

مـــحـل تبلــــیغ شمــــا

انتشار تبلیغات متنی شما با نازل ترین قیمت
جهت رزرو با شماره ۰۹۱۹۹۵۶۶۳۶۰ تماس بگیرید.

تبلیغات